Vrede

Dit is de samenvatting van een rapport van de 'International Crisis Group' getiteld 'Aid and Conflict in Afghanistan'. Het rapport werd gepubliceerd op 4 augustus 2011 ter anticipatie van de internationale conferentie over de toekomst van Afghanistan die doorging op 6 december 2011 in de Duitse stad Bonn.

Na een decennium van massale veiligheidsassistentie, ontwikkelingshulp en humanitaire assistentie is de internationale gemeenschap er niet in geslaagd om een politiek stabiel en economisch leefbaar Afghanistan uit de grond te stampen. Ondanks miljarden dollars hulp, blijven de Afghaanse staatsintituties zeer fragiel en blijken ze niet in staat om goed bestuur ('good governance') in de praktijk te brengen, basisdiensten te voorzien voor de meerderheid van de bevolking of de veiligheid te garanderen. Terwijl het actieterrein van de rebellen zich uitbreidt naar gebieden die tot nu toe als relatief veilig bestempeld werden en de Westerse beleidsmakers een manier aan het zoeken zijn om zich aan de onpopulaire oorlog te onttrekken, ontbreekt het de internationale gemeenschap nog altijd aan een coherent beleid om de Afghaanse staat aan te sterken ter voorbereiding van de terugtrekking van de meeste buitenlandse troepen tegen december 2014.

'Unmanned aerial vehicles' (UAV's) of op afstand bestuurde onbemande vliegtuigen -ook gekend als drones- werden het afgelopen decennium massaal ingezet door de Verenigde Staten. Sinds de jaren 1980 werd ijverig gewerkt om de drone-technologie te perfectioneren. De aanslagen van 11 september 2001 op de Twin Towers en de daarop volgende start van de 'globale oorlog tegen het terrorisme' vormden de ideale voorwendsels om een reusachtige stap vooruit te zetten wat de ontwikkeling van deze technologie betreft. De productie van drones werd enorm opgevoerd. Washington zette de onbemande vliegtuigen overal ter wereld in en aan de hand van de ervaringen en resultaten van deze missies, werd de technologie verder ontwikkeld.