Palestina Weblog

David Cronin

David Cronin: "Voor het ogenblik neemt Israël deel aan 800 door de EU gefinancierde onderzoeksprojecten, met een totale waarde van 4 miljard euro"

Op 17 december 2011 organiseerde Palestina Solidariteit een lezing met de Ierse onderzoeksjournalist David Cronin. In zijn boek ‘Europe’s Alliance with Israel: Aiding the Occupation’ legt hij de economische banden tussen de EU en Israël bloot. Tijdens deze lezing ging hij dieper in op de economische banden tussen België en Israël.

Stenen tegen granaten

Op 9 december 2011 werd Mustafa Tamimi vermoord door de staat Israël. De moord op deze jonge man toont klaar en duidelijk aan waarom het conflict tussen Israël en Palestina nooit zou mogen worden weergegeven als een strijd tussen twee gelijken. Tamimi stierf nadat zijn hoofd was opengereten door een Israëlische traangasgranaat tijdens betogingen in het dorpje Nabi Saleh.

Het leger, waar deze soldaten toe behoren, is haast ongeëvenaard qua macht. Israël spendeert meer van zijn nationaal inkomen aan militaire uitgaven dan eender welk ander land ter wereld, met uitzondering van de VS en de Verenigde Arabische Emiraten. Terwijl Israël de best beschikbare technologie inzet om Palestijns land te bezetten en zowat alle aspecten van het Palestijnse leven te controleren, verzette Tamimi zich tegen de bezetting met het werpen van stenen. Lees Meer »

Amira Hass (*)

"Palestijnen zijn helden. Dat is geen bloemrijke journalistieke zin maar een feit niet bestemd voor misdadigers maar meer bedoeld voor diegenen die hun ogen sluiten – en ze zijn met velen"

De Palestijnen zijn helden en dat is het enige relevante feit na de lichte schok van de ’schurken van de heuveltop’. De handen zijn de handen van schurken, en het hoofd? Het hoofd is het hoofd van het vijandige regime waaronder de Palestijnen leven. Een regime dat hen kwelt op elk moment van de dag, week na week en dit al decennia lang. Op deze manier leven en toch gezond van geest blijven- dat is heldendom. “En wie zegt dat we geestelijk gezond zijn? ‘ zo antwoorden Palestijnen me. Wel, hier is het bewijs: Zelfironie.

De schurken van de heuveltop zijn enkel de kers op de taart. Het grootste deel van het werk wordt verricht door misdadigers met fluwelen handschoenen. In tegenstelling tot de mensen die stenen gooien op de plaatsvervangend brigadecommandant, zijn deze de favorieten in Israël. Het vlees van ons vlees. Officieren en soldaten, militaire juristen, architecten en aannemers in dienst van het leger, ministerie van Binnenlandse Zaken en de Nationale Verzekering bedienden. De handen zijn hun handen. Het hoofd is het hoofd van de demos, het Israëlisch-Joodse volk, die via hun democratisch proces, dictatoriale regimes naar de Palestijnen sturen. Lees Meer »

"Het zou bijzonder ironisch zijn als van de leden van het "verzonnen" Palestijnse volk werd verwacht dat zij erkenning zouden vragen van de leden van de "verzonnen" Joods / Israëlisch natie, op verzoek van een lid van de "verzonnen" Amerikaanse natie: Newt Gingrich, een persoon die, by the way, van gemengd Duitse, Engelse, Schotse en Ierse afkomst is"

Uri Avnery (*)

Uri Avnery geeft zijn mening over Newt Gingrich’ ongelooflijke uitspraak over een “verzonnen” Palestijns volk. Avnery is een voormalig parlementslid van de Israëlische Knesset. Hij emigreerde in 1933 uit Nazi-Duitsland naar het Britse mandaatgebied Palestina. Hij richtte Gush Shalom op, een vredesbeweging die hij tot op de dag van vandaag leidt.

“Met vrienden zoals Newt Gingrich …”

Mijn God, wat een bizar allegaartje toch zijn veel van de Republikeinse kandidaten voor het Amerikaanse presidentschap!

Wat een stelletje onwetenden – sorry -  eigenlijk ronduit gekken. Of, op zijn best, wat een stelletje oplichters en cynici! (Met de mogelijke uitzondering van onze goede dokter Ron Paul).

Is dit het beste wat een grote en trotse natie kan produceren? Hoe angstaanjagend de gedachte dat één van hen daadwerkelijk de machtigste man ter wereld zou kunnen worden, met een vinger aan de grootste nucleaire knop!

Laten we ons even concentreren op de huidige koploper. (Republikeinen lijken van koploper te veranderen zoals een nukkig fotomodel verandert van sokken.)

Ik heb het over Newt Gingrich. Kan je je hem nog herinneren? De voorzitter van het Huis Van Afgevaardigden in de VS, die een buitenechtelijke affaire had met een stagiaire, terwijl hij op hetzelfde moment de campagne leidde om president Bill Clinton te beschuldigen van …. een affaire met een stagiaire. Lees Meer »

Interview met Ali Abunimah

Door Liza Noteris en Ludo De Brabander

"De fout die wordt gemaakt is denken dat een eigen Palestijnse staat automatisch tot zelfbeschikking leidt."

Ali Abunimah is medeoprichter van de ‘Electronic Intifada’, een onafhankelijke kritische website met focus op de Palestijnse kwestie. Hij is de auteur van het boek: “One Country: A Bold Proposal to End the Israeli-Palestinian Impasse” en als dusdanig een promotor van de eenstatenoplossing, d.w.z. één staat op het grondgebied van Israël en de Bezette Gebieden waarbinnen Joden en Palestijnen over gelijke rechten beschikken. Abunimah was in ons land op uitnodiging van Palestina Solidariteit voor een colloquium over dat onderwerp. Lees Meer »

Inge Neefs (*)

Op dit moment liggen er een zestal landbouwproducten in de winkelrekken van Colruyt, terwijl de handel in Israëlische agriculturele producten Israël's militair bezettingsregime van Palestijns land medefinanciert"

Een tiental demonstranten voerden zaterdagnamiddag actie in Gent aan een filiaal van de Colruyt winkelketen tegen de verkoop van Israëlische producten. Ze riepen Colruyt en haar consumenten op tot ethische handel en consumptie. Een oproep die appeleert aan Colruyt’s profiel van maatschappelijk verantwoord ondernemen en de eigen leuze: “Onder-nemen is verantwoordelijkheid opnemen”.

Op dit moment liggen er echter een zestal landbouwproducten in de winkelrekken van Colruyt, terwijl de handel in Israëlische agriculturele producten Israël’s militair bezettingsregime van Palestijns land medefinanciert. Het vormt een essentieel onderdeel van het voortdurende proces van Israël’s etnische zuivering en de illegale kolonisatie van Palestijns land dat gepaard gaat met diefstal van landbouwgrond en water en uitbuiting van Palestijnse werkkrachten. Lees Meer »

Liza Noteris

‘The Electronic Intifada’, een Palestijnse nieuwswebsite, beoogt een waarachtig tegenoffensief te zijn voor de dominantie en inaccuraatheid van het Israëlische verhaal dat in de westerse media domineert. DeWereldMorgen.be interviewde Ali Abunimah, een Palestijns-Amerikaanse journalist en mede-oprichter van ‘The Electronic Intifada’.

Politieke disputen worden deels in de media uitgevochten. Media spelen immers een cruciale rol in het genereren van interpretatieframes. Betrokken partijen bewerken en manipuleren media voortdurend om een conflict naar eigen hand te zetten. Hierbij maken ze gebruik van verschillende technieken. Deze technieken, zoals het verspreiden van onvolledige informatie of het verdraaien van feiten, creëren een inaccurate weergave en dus een enge interpretatie van de dagelijkse realiteit. Lees Meer »

Ludo De Brabander

"De VS, die nog nooit Israël sanctioneerden voor de bezettings- en annexatiepolitiek of de decennialange oorlogsmisdaden in de Palestijnse gebieden door de miljarden aan militaire en economische hulp op te schorten, kondigden onmiddellijk aan dat ze de UNESCO-bijdrage van 60 miljoen dollar voorzien voor november, niet zullen storten."

De theatrale woede van de VS en Israël over de Palestijnse demarches om eerst het lidmaatschap te vragen van de Verenigde Naties en vervolgens van UNESCO, de VN-organisatie voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur heeft ongekende en absurde proporties aangenomen. Het VN-lidmaatschap is hoe dan ook ijdele hoop, want de VS plaatsen in de Veiligheidsraad zeker hun veto. Maar binnen UNESCO bestaat er geen vetorecht en haalden de Palestijnen moeiteloos een tweederdemeerderheid (107 voor, 14 tegen en 52 onthoudingen). De VS, die nog nooit Israël sanctioneerden voor de bezettings- en annexatiepolitiek of de decennialange oorlogsmisdaden in de Palestijnse gebieden door de miljarden aan militaire en economische hulp op te schorten, kondigden onmiddellijk aan dat ze de UNESCO-bijdrage van 60 miljoen dollar voorzien voor november, niet zullen storten. Volgens de woordvoerder van het Witte Huis was de UNESCO-stemming “prematuur en ondermijnt ze het gedeelde doel van de internationale gemeenschap voor een alomvattend, rechtvaardige en duurzame vrede in het Midden-Oosten”. Je moet maar durven.

Lees Meer »

Brigitte Herremans e.a.

"Ook al is het VN-initiatief niet de verhoopte game-changer, toch slaagden de leiders er in de Palestijnse kwestie opnieuw te internationaliseren en hoog op de agenda van de Verenigde Naties te plaatsen."

De Palestijnse president Abbas diende op 23 september het verzoek in voor het Palestijnse lidmaatschap van de Verenigde Naties. Deze stap veroorzaakte heel wat commotie, en lokte een bijzonder negatieve reactie uit van de Verenigde Staten. Het lijkt alsof de noodkreet van de Palestijnen niet werd gehoord.

Op het terrein groeit het ongeloof over een leefbare Palestijnse staat en is de frustratie over de dubbelhartigheid groot. Ook al is het VN-initiatief niet de verhoopte game-changer, toch slaagden de leiders er in de Palestijnse kwestie opnieuw te internationaliseren en hoog op de agenda van de Verenigde Naties te plaatsen. Lees Meer »

Ludo De Brabander en Bert De Belder

"Michael Freilich, de hoofdredacteur van het maandblad Joods Actueel en de gelijknamige website is niet meteen altijd een toonbeeld van gematigdheid en evenwichtigheid als het over het Palestijns-Israëlisch conflict gaat"

Wouter De Vriendt (Parlementslid Groen!) en Michael Freilich (hoofdredacteur Joods Actueel) publiceren een gezamenlijke bijdrage onder de titel ‘pragmatische leiders voor Midden-Oosten’ en de veelzeggende ondertitel ‘Vrede heeft nood aan gematigde stemmen’.

Maar onder de noemer van ‘gematigdheid’ gaat een boodschap schuil die selectief is, waarbij een van de boodschappers, Freilich, zich handig verpakt tot vredesduif met stellingen die uiteindelijk vooral de Israëlische visie op het conflict volgen. Lees Meer »

Ludo De Brabander

Een Palestijnse staat kan er alleen maar komen op basis van onderhandelingen, aldus de VS en een aantal Europese leiders. Ze hebben nochtans de situatie mee helpen verzieken door goede relaties met de bezettingsmacht aan te knopen terwijl de kolonisatie elke dag voortschrijdt. Een hypocrisie die te zwaar wordt om dragen.

Een Palestijnse staat kan er alleen maar komen op basis van onderhandelingen. Dat is het inmiddels bekende standpunt dat VS-president Barack Obama hanteert om alvast een veto in de VN-Veiligheidsraad te verantwoorden als de Palestijnen zouden doorzetten met het initiatief om erkend te worden als 194ste lidstaat van de Verenigde Naties (VN).

Washington zwicht hiermee compleet voor de druk van de Israëlische regering die kan rekenen op een ontzettend machtige zionistische lobbygroep in alle politieke instellingen die de VS rijk is.

In Caïro-toespraak klonk het nog overtuigend …

Obama zal ongetwijfeld de geschiedenis ingaan als de president bij wie er een kloof gaapt tussen wat hij belooft en wat hij doet. In zijn beruchte Caïro-toespraak voor de Arabische wereld van juni 2009 klonk het nog overtuigend: “Dus laat er geen twijfel over bestaan: de situatie voor de Palestijnse bevolking is niet te tolereren. Amerika zal zich niet afkeren van de legitieme Palestijnse aspiratie voor waardigheid, kansen en een eigen staat.”

Een jaar later zou Obama in zijn toespraak voor de Algemene Vergadering van de VN zijn verwachting uitdrukken dat Palestina een nieuw lid zal worden van de VN als “onafhankelijke, soevereine Palestijnse staat die in vrede leeft met Israël”.

Terwijl hij het zei, maakte de Israëlische premier Benjamin Netanyahu duidelijk dat hij niet van plan was om zelfs maar tijdelijk het moratorium op de stopzetting van de bouw van nieuwe nederzettingen te verlengen, ook al maakte Obama zoveel knievallen.

Zei de Amerikaanse president toen niet zelf dat zo’n moratorium nodig was om enig perspectief te hebben op succesvolle vredesonderhandelingen? Geen moratorium, geen onderhandelingen, zo wist hij toen. En nu plots moeten de Palestijnen wel onderhandelen, ook al groeit het aantal kolonisten op hun grond elke maand met rasse schreden.

Europese Unie doet niet veel beter

Binnen de Europese Unie is het al niet veel beter en stellen de landen zich als vanouds verdeeld op, met felle tegenstanders, enkele voorstanders en allerlei tussenposities. De Belgische minister van Buitenlandse Zaken, Steven Vanackere (CD&V), bijvoorbeeld durft na 20 jaar vruchteloos onderhandelen nog stellen dat de Palestijnse demarche “geen duurzame stap” zou zijn.

Vanackere ziet meer heil in een zoveelste vage resolutie waar hele VN-kasten mee zijn gevuld. Hij poneert het zonder enige schaamte. Wat is er dan duurzaam genoeg tegen de kolonisatie en de landroof van Israël?

Wat zijn de grote woorden van Europese leiders waard nadat ze jarenlang de Israëlische politiek van voldongen feiten hebben getolereerd, erger nog, hebben gesteund?

Hun vruchteloze oproepen aan de Israëlische regering om te stoppen met het bouwen van steeds maar nieuwe Joodse nederzettingen op Palestijnse grond, gingen immers gepaard met uitstekende relaties die “van Israël – dixit Javier Solana in zijn hoedanigheid van Hoge Vertegenwoordiger voor het Gemeenschappelijk Buitenlands- en Veiligheidsbeleid van de EU – een lidstaat maken zonder het effectief te zijn”.

“Er is geen land buiten het Europese continent dat het soort van relatie heeft zoals Israël dat heeft met de Europese Unie”, zo zei Solana in oktober 2009 op een conferentie in Jeruzalem.

Een jaar eerder, in december 2008, stemden de 27 Europese leiders unaniem voor een opwaardering van de relaties met Israël. Het Europese parlement houdt de implementatie van die opwaardering vooralsnog tegen. Daardoor wordt ons - gelukkig - het schouwspel van drie ontmoetingen per jaar tussen de Israëlische extreemrechtse minister van Buitenlandse Zaken, Avigdor Lieberman, en zijn 27 Europese collega’s bespaard.

Opwaardering relatie koppelen aan vredesproces

In een adem begroeven de Europese leiders onder Israëlische druk een zogenaamd ‘actieplan’ voor het vredesproces. België en vier andere landen wilden de opwaardering van Israël koppelen aan de vooruitgang in het vredesproces tot de finale status van onderhandelingen. Ze gingen evenwel overstag na een bezoekje van de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken, Tzipi Livni (Kadima, ex-Likoed).

Het is datzelfde Europa vanwaar nu vermanend wordt uitgehaald naar de ‘onverantwoordelijkheid’ van de Palestijnse Autoriteit om het lidmaatschap van de VN eenzijdig aan te vragen.

Neen, de Palestijnen moeten zich volgens de VS en de meeste landen van de EU te pletter onderhandelen met een militaire bezettingsmacht die door ons, en vooral de VS (met 3 miljard dollar per jaar), wordt bewapend en militair gesteund.

Vraag eens aan een slaaf om te onderhandelen met zijn tot de tanden bewapende heerser om hem aub van de ketenen te bevrijden en hem zijn rechten terug te geven. Hebben we aan de opstandelingen in de Arabische wereld gevraagd om te onderhandelen?

“Hebben we aan de opstandelingen in de Arabische wereld gevraagd om te onderhandelen?”Hebben we de Libische rebellen niet alle militaire steun toegezegd omdat ze vooral niét mochten onderhandelen? Hebben we Kosovo uit handen van Servië weggebombardeerd onder het argument dat we de democratische rechten van de bevolking en de mensenrechten moesten verdedigen? etc.

De waarheid is dat de Palestijnen over een bittere uitzonderingstatus beschikken die het mogelijk maakt dat ze sinds de oprichting van de Israëlische staat in 1948 met vele honderdduizenden systematisch van hun gronden worden verdreven. Dat ze systematisch geschonden worden in de meest elementaire rechten.

We zouden ons collectief moeten schamen over dergelijke leiders te beschikken van wie de hypocrisie in dit dossier te zwaar wordt om te dragen.