Terwijl iedereen zich concentreert op de wandaden van kolonel Qadhafi in Libië, hoort men zelfs geen zuchtje van verontwaardiging vanwege de Westerse regeringen over de acties van de Saoedische veiligheidstroepen tegenover de bevolking in Saoedi-Arabië. Er wordt nochtans met scherp op de demonstranten geschoten in een poging het protest te onderdrukken. Ook over de troepenmacht die Saoedi-Arabië stuurde naar Bahrein om daar orde op zaken te gaan zetten wordt met geen woord gerept. Neen, er heerste een absolute stilte in onze media.

Het land dat tienduizenden onschuldige slachtoffers maakt in buitenlandse oorlogen, voert zogezegd een morele strijd om te beletten dat Muammar Qadhafi zijn eigen volk zou aanvallen. Het Atlantisch bondgenootschap dat nu al zeven jaar actief oorlog voert tegen een regime dat het westen niet heeft aangevallen, houdt zich klaar. Het weze duidelijk, het is absoluut onaanvaardbaar dat een regering haar onderdanen vermoord. Dit moeten we ten stelligste veroordelen, en dergelijk regime volledig isoleren. Elke regering die oorlog voert en moordt moet worden veroordeeld en wellicht zien alleen westerse ogen niet het geweld dat het zelf veroorzaakt, of toedekt als het van bevriende regimes komt.

De Arabische volkswoede doet het door het Westen ingestelde veiligheidsysteem uit haar voegen barsten, waardoor de energievoorziening vanuit het Midden-Oosten zeer onvoorspelbaar kan worden. De Westerse strategen moeten zich snel herbezinnen over de te volgen beleidslijn.

De revolte in Tunis heeft een einde gemaakt aan het Ben Ali-systeem, de Egyptische straatprotesten leidden tot de val van Moebarak en zijn hofhouding. Komt er een einde aan het tijdperk van onbegrensde autocratische heerschappij in de Arabische wereld? Na decennia van cliëntelistisch bestuur lijken de Arabische volkeren vast besloten om hun maatschappij te democratiseren.