Internationale waarnemers verbannen uit Hebron
Ralf Roletschek

Internationale waarnemers verbannen uit Hebron

Het is iets voor 8 uur 's avonds, 19 februari, als het smsje van Emad Abu Shamsiya, een bekende lokale activist in Hebron, arriveert. Het is verontrustend nieuws.

Een groep Joodse kolonisten is aan het verzamelen voor het oude busstation (nu een Israëlische legerbasis). Er komt een zoveelste demonstratie. Minder dan een uur later stappen de kolonisten door het historische centrum van de stad. Ze scanderen anti-Arabische slogans, eisen dat de Palestijnen opkrassen en gooien stenen naar de huizen van de Palestijnen die nog in het gebied leven. Sommige kolonisten dragen geweren. Ze worden nochtans vergezeld door een garde van soldaten.

Hebron, een stad op de Westelijke Jordaanoever, is al berucht als een dramatische microcosmos van de bezetting, waarbij een kleine maar fanatieke groep van hardlijnige religieus-nationalistische kolonisten een voortdurende strijd voert om de stad etnisch te zuiveren van Palestijnse inwoners. Er deed zich onlangs echter een dramatische wending voor.

TIAH

Op 28 januari deed de Israëlische premier Benjamin Netanyahu de schokkende aankondiging dat hij de Tijdelijke Internationale Aanwezigheid in Hebron (TIAH) zou uitwijzen. TIAH is een internationaal waarnemersteam met vertegenwoordigers uit Italië, Noorwegen, Zweden, Zwitserland, Turkije en Denemarken. Het team werd opgericht na het bloedbad in de Ibrahimi Moskee in 1994, toen de joodse kolonist en legerreservist Baruch Goldstein 25 Palestijnen neerkogelde. TIAH was zelf al een typisch zwak compromis. Palestijnse onderhandelaars, die toen nog maar net de Oslo-vredesakkoorden ondertekend hadden, hoopten op een door de Verenigde Naties ondersteunde vredesmissie, maar het vooruitzicht van een Amerikaans veto in de Veiligheidsraad maakt dat plan uiteraard onuitvoerbaar.

Zelfs als waarnemersmissie was het TIAH verboden om video's of foto's te gebruiken om hun bevindingen vast te leggen. Leden mochten het verslag van hun waarnemingen evenmin publiceren, behalve dan in rapporten die ze terugstuurden naar de deelnemende landen, Israël en de Palestijnse Autoriteit. Desalniettemin hielp de aanwezigheid van de missie de Palestijnen zich, misschien niet veilig, maar toch aanzienlijk veiliger te voelen. Zolang vertegenwoordigers van deze invloedrijke landen over de schouders meekeken, zouden Israël en de kolonisten zich toch enigszins inhouden.

TIAH was meer dan een loutere waarnemersmissie. Ze speelde achter de schermen ook een belangrijke rol bij het ondersteunen van civiel-maatschappelijke initiatieven in de stad.

Trend

Het is onheilspellend dat TIAH niet de enige waarnemersmissie is die Hebron verlaat. Kort op het nieuws dat TIAH verbannen werd, volgde de aankondiging van de Wereldraad van Kerken dat het zijn observatiemissie, het Oecumenisch Begeleidingsprogramma in Palestina en Israël, ook zou terugtrekken uit Hebron wegens veiligheidsbezorgdheden. De Christelijke Vredesteams, die eveneens waarnemers naar Hebron sturen, hebben momenteel nog maar 2 mensen ter plaatse doordat de Israëlische autoriteiten talloze vrijwilligers beletten de stad binnen te gaan. Waarnemers van de Internationale Solidariteitsbeweging worden met hetzelfde probleem geconfronteerd. Het is gebruikelijk dat activisten gearresteerd en uren vastgehouden worden door de Israëlische autoriteiten op basis van ongefundeerde beschuldigingen, waarna ze verplicht worden om injuncties te ondertekenen die hen verbieden het centrum van Hebron te betreden.

De kolonisten in Hebron voelen zich nu zodanig gesterkt dat ze voor ons, de Palestijnen, aanvoelen als een tweede bezettingsleger, met als enige verschil tussen hen en de troepen dat ze geen uniform dragen. Maar hoezeer ze ook mogen fantaseren over het feit dat ze ons met hetzelfde gemak zouden willen verdrijven als de internationale waarnemersmissies, dit is onze thuis en we zijn vastberaden om onze gemeenschappen te verdedigen.

Palestijnen in Hebron ageren al lang als hun eigen internationale observatoren en deze activiteiten worden opgedreven. We hebben lokale comités opgericht in elke buurt die verantwoordelijk zijn voor het vroegtijdig waarschuwen voor kolonistengeweld. Human Rights Defenders, de organisatie waarvoor ik werk, heeft al een hele tijd een camera-project lopen. Er worden videocamera's uitgedeeld en trainingen voorzien voor families in het meest kwetsbare gebied. 'Distmantle the Ghetto', een campagne tegen no-go-gebieden voor Palestijnen in Hebron, heeft ondertussen een coalitie van verschillende lokale civiel-maatschappelijke organisaties samengebracht. Op 25 februari organiseerden we een fakkeloptocht om de 25ste verjaardag van het bloedbad in de Ibrahimi Moskee te herdenken.

Badia Dwaik woont in Hebron. Hij is mede-oprichter en coördinator van 'Human Rights Defenders in Palestine', een geweldloze organisatie tegen de bezetting.

www.opendemocracy.net

steun ons

© 2019 vrede vzw - website by